در گاتها آمده است که رهبرانی دنیایی ممکن است قوی و زورمند بنماید ولی نیروی راستین را تنها آن رهبرانی دارند که "اشو" باشند و در کارها با خرد رایزنی کنند، و به راستی و داد بگروند. قدرت راستین در اشا است. اشا قانون راستی و داد است. عمل به راستی، در اندیشه، گفتار و کردار، دادگری است. هیچ کنش راست نیست، مگر آن که با قوانین "اشا" سازگار باشد. آن قانونی که از روی راستی فراهم نشده و دادگستری را استواری نبخشد، قانون نیست. "اشا" همچنین پویایی (دینامیسم) تکامل را نشان میدهد. اندیشه، گفتار و کردار سازگار با اشا، جهان را پیشرفت میدهد و کننده کار را خوشبخت و شادمان میکند. در میان فروزههای دیگر خدایی، از اشا نام برده است. "دوشس گویمن" خدا، خرد و راستی را «تثلیت روحانی» در دین زرتشتی نامیده است. "زهنر" نزدیکی دینی آن سه، را یاد آور شده است.